geschiedenis

Onze toneelgeschiedenis


Uit het archief van 't Bemmelke,20 jarig bestaan,door J-L Valkenborgh.

 

U weet het, ik weet het. Scholen hebben altijd geld tekort. Zutendaal vormt hier geen uitzondering op. Ook de wijkschool van Gewaai niet. In 1977 had het Oudercomité van deze school een plezant idee om geld in het laatje te krijgen. Een groep mensen besloot toneel te gaan spelen om zo voor hun school te knokken. Die namen het zelfs heel letterlijk. Het resultaat?

DE BOKSKAMPIOEN. Een stuk geregisseerd door Joris Jans.

 

We hebben zo het vermoeden dat deze productie een aardig succes was. Financieel moet er zelfs iets onvoorstelbaar gebeurd zijn. Want plots kregen de acteurs last van BEURSKOORTS. Onder leiding van Flor Nouwen trokken ze enkele keren naar het plaatselijk beurgsgebouw.

 

De speelmicrobe bleef ook in 1978 kriebelen. Jean-Louis Valkenborgh, Mathieu Paredis, Paul Wijnants en Flor Nouwen erkenden hun ziekte en noemde haar 'T BEMMELKE. Dit gloednieuw Zutendaals toneelgezelschap sloot zich meteen aan bij het Limburgs Toneelverbond kortweg L.T.V.

heel Zutendaal was, met het vooruitzicht op een nieuwe productie, in blijde verwachting.

WIE KRIJGT EEN BABY? was de vraag die theaterliefhebbers een aantal avonden bezighield. Dat Flor Nouwen de vader was(allez,de geestelijke vader dan toch),dat was zeker.

 

Gust Put moet één jaar later heimelijk jaloers geweest zijn op Flor. Hij liet een nog indrukwekkender geboortekaartje achter. HOERA...EEN DRIELING zagen we met onze eigen ogen. Drie avonden had hij nodig om indruk te maken. En het lukte. In 1980 mocht hij weer komen regisseren.

 

En toen gebeurde het. KORTSLUITING! Dan doen wij voor de eerste keer mee aan de wedstrijd van het L.T.V. en 't is prijs. Met de productie KORTSLUITING konden wij de jurie een avond aangenaam verrassen. En het publiek? Dat kon met dit blijspel eens hartelijk lachen.

 

In de kerstperiode van 1981 zag 't Bemmelke het groots. Met in totaal 50 uitvoerders brachten we EN WAAR DE STERRE BLEEF STILLE STAAN. Dé kerstlegende van Felix Timmermans die in de wijde omtrek hoge ogen gooide en ook Zutendaal niet onberoerd liet.

 

1982.We schreven ons weer in voor de wedstrijd van het L.T.V. en deze keer WAS HET WEER KNUDDE. Alhoewel... de regionale pers had al na de premiere lovende woorden. En ook het L.T.V. was tevreden. We hadden rekening gehouden met hun eerdere opmerkingen en zouden het vast nog verder kunnen schoppen.

Met de komische triller 'T IS WEER KNUDDE behaalden we dan ook een plaatsje in de Derde Categorie.

 

Het seizoen daarna bestond 't Bemmelke al 5 jaar. Een gebeurtenis die we vierden met 2 producties van Gust Put.In december hing hij DE GROTE VERSIERDER uit. Een deel van de acteurs viel onmiddelijk voor zijn charmes. Maar LEONTIENTJE kreeg hij pas in begin april '84 op de planken. En dit alleen dankzij de inzet van Felix Timmermans. Snotterende neuzen en rode ogen moesten ons er deze keer van overtuigen dat onze productie een succes was.

 

Later dat jaar stond er weer een nieuw tornooi voor de deur. En wij deden nog eens mee. De titel van het stuk was immers weer veelbelovend. Of wat denk je van WAAROM SLAAP JE LIEFJE? Het waarom bleef een raadsel. Het publiek en de jurie waren bijzonder enthousiast. We hadden een toch niet zo gemakkelijk toneelwerk van Jos Vandeloo indrukwekkend naar voor gebracht.

 

De beloning voor ons? Een plaatsje in de Eerste Categorie. Onze beloning voor jullie: meloenen. Of beter LIEFDE EN MELOENEN. Een vier gangen menu van Lode Ansoms met als hoofdgerecht een pretentieloos blijspel overgoten met een gulle lach.

 

Het kookboek bleef dat jaar onze bron van inspiratie. In het najaar konden we even niet kiezen tussen KAVIAAR EN SPAGHETTI. Maar wat wil je ook wanneer 16 personen zich moeien in één keuken. Om nog maar te zwijgen over al die helpende handen achter de schermen van deze cuisine.

 

In 1986 schreven we ons wijselijk niet in voor het tornooi.Niet dat we niet zeker waren van ons stuk. neen, we hadden bezoek. D'r zat een MAN IN DE LOGEERKAMER. En dat was het begin van heel wat in-en uitgeloop. Zo kregen we in november een eigenaardig type over de vloer. Iemand die ons sterk deed denken aan Napoleon. Op die manier kregen we stilletjesaan EEN BEELD VAN EEN MAN. Of dit tegenviel?Helemaal niet.

 

Zeker niet wanneer je een jaar later kennis maakt met een aantal andere mannen en vrouwen. Iedereen was het er na het zien van deze voorstelling over eens WAT EEN RARE FAMILIE is dat Bemmelke toch.

 

Tijd om ons imago op te krikken.Daarvoor huurden we in 1988 eerst Gerry Gracco in. Hij probeerde het met EEN GROTE BEER. Heel zeker een indrukwekkend dier. Maar de twijfel bleef merkbaar. Werden we nu ook al beestig?

Fons Thijs dacht een betre idee te hebben. Hij nam 't Bemmelke mee op uitstap. Zijn reactie achteraf WAREN WE MAAR IN ZUTENDAAL GEBLEVEN.

 

Waarschijnlijk hebben we Fons toen teveel met z'n voeten gespeeld. Maar achteraf gezien was het wel de moeite waard. In 1989 werden we immers VOETBALKONING. Vier avonden lang vierden we onze overwinning en toen was het tijd om naar huis te gaan.

 

Ja, als je partner niet bij 't Bemmelke is, kan deze soms wel eens jaloers worden en wat aandacht opeisen. Twee grote families combineren is soms moeilijk. Dan heb je te kampen met het zogenaamde syndroom LIEFDE HALF OM HALF. Hier moest hoogdringend een psycholoog aan te pas komen.

 

Martin Jacobs bedacht een indrukwekkende therapie van katten,muizen,spek en eieren. Na drie maanden zag Zutendaal de eerste resultaten. DE KAT OP HET SPEK. Het syndroom was nog niet helemaal verdwenen, maar het leek toch al de goede kant op te gaan. Alhoewel... enige tijd later bleek een schoktherapie noodzakelijk. Een sterfgeval deed de spelers aardig schrikken. Nog erger werd het toen we lazen HET LIJK IS ZOEK. Vijf avonden lang hebben we ernaar gezocht. Daarna konden we terug op beide oren slapen.

 

Eventjes toch. Want in het voorjaar van 1991 begon er 'snachts iets te kriebelen in onze oren. Eerst dachten we dat het de ware toneelroeping was. Maar het verdict van de dokter was bikkelhard, d'r zat EEN VLO IN HET OOR. Vaarwel mooie illusie.Een kuur van drie weken op de planken deed de jeuk verdwijnen.

 

In 1992 werd het tijd om even te bezinnen. Wat hadden we al niet all meegemaakt. WAT EEN TOESTANDEN was de enige conclusie die we konden trekken.

 

Waar we tot dit besluit gekomen waren vraag je? Niet in een bedompt café. Wie ons kent weet dat we zo niet zijn. Neen, deze wijze opvatting hebben we bedacht op HET DORPSPLEIN. In open lucht, zodat de geest eens helder kan nadenken. Na 15 jaar was dat eens nodig.

 

Waarom? Wil je dat ook nog weten? Dat antwoord is zeer simpel TOT HET NUT VAN 'T ALGEMEEN. We zijn een culturele vereniging. En dus moeten wij soms eens verstandig uit de hoek komen. Maar eerlijk is eerlijk. Zulke vaststellingen hadden wij nooit kunnen doen zonder hulp van Trudo Groffi. Een wijs man die een amateurtoneelgezelschap zomaar gratis bijstaat met raad en daad.

 

Dat dachten we toch. Tot we de rekening gepresenteerd kregen. Toen kwamen we in opstand. Kort en bondig vertelden we hem WIJ BETALEN NIET. Tot vijf keer toe, hebben we hem dit antwoord moeten geven. Uiteindelijk heeft hij ons begrepen. Hopen we.

 

Daarna kwam Jos Janssen op de proppen met zijn levenswijsheden. EEN SPAANSE VLIEG. Een insect met karakter. Drie weekends hebben we achter d'r gevangen. Geen vliegenmepper of bestrijdingsmiddel hielp. Uiteindelijk hoorden we de naam van iemand die haar kan verdrijven. Die man moesten we hebben. We stuurden onze voorzitter erop af. Deze trok zijn stoute schoenen aan en zei-weliswaar met een Antwerps accent-IK WIL MJOESSOF SPREKEN.

 

Nadat we uiteindelijk van alle insecten verlost waren, konden we eindelijk eens opnieuw serieus beginnen te sprelen. En ook nu, ruim 20 jaar later, namen de huidige acteurs hun opdracht weer heel letterlijk. In 1998 bouwden ze een flipperkast en speelden voor u KNECHT VAN TWEE MEESTERS.

Tot zover een bloemlezing van Jean_Louis Valkenborgh, bij het 20 jarig bestaan van 't Bemmelke in 1998.

 

De groep groeide en groeide tot er een afscheiding kwam. Er werd een nieuw gezelschap uit de grond gestampt en kreeg de naam Zutendaals Theater. De producties werden gehalveerd en ieder gezelschap deed maar een productie meer per jaar meer. Zutendaals Theater in het voorjaar en 't Bemmelke in het najaar.

2008 Is het hoogtepunt van 't Bemmelke, ze bestaan 30 jaar en dit zal dan ook uitgebreid en gepast gevierd worden.

't Bemmelke is een hechte groep geworden met jonge spelers en ook enkele oude rotten die er nog steeds staan en zich voor 200% inzetten.

 

Wat kwam er achter het 20 jarig bestaan nog op de planken:

In 1999 kreeg 't Bemmelke bezoek van RECHTER BORREMANS. Die aan het brein van Marc Vanspauwen ontsproot en door hem in november in de goede richting gedirigeerd werd.

 

't Bemmelke opteerde om aan een eenakterfestival mee te dingen in Hoeselt, we waren in het millenium jaar 2000.Het zou EEN GOED GESPREK worden tussen Marc Vanspauwen en de acteurs Marcel en Marion.

 

Het millenium jaar 2000 was nog niet afgelopen of men vroeg zich af HOE ZOU HET MET JEF ZIJN. Piet Driesen wist het maar had toch nog vijf avonden nodig om iedereen op de hoogte te stellen.

 

Iedereen was in 2001 bekomen van de millenium schok, en men begon zich de vraag te stellen hoe iets zou lopen van VADER OP ZOON. Men heeft vijf avonden samen met Marc Vanspauwen naar het antwoord gezocht.

 

Bij 't Bemmelke had men de zogenaamde microbe echt te pakken. In april van 2002 hielden ze een eenakterfestival in het Cultuur Centrum. Het podium was ingericht als DE WACHTKAMER. Marc Vanspauwen was de tekenaar .

 

Men begon bij 't Bemmelke last te krijgen van DE INGEBEELDE ZIEKE. Dit was het gevolg van het in de wachtkamer zitten, samen met Marc Vanspauwen. Gelukkig was het al november en kon men een heel jaar genezen.

 

In 2003 zou 't Bemmelke 25 jaar jong zijn. Men opteerde voor de klassieker DE BOKSKAMPIOEN. Wie Jos Jansen niet allemaal op kast kreeg! Hijzelf incluis.

 

Na een ingebeelde zieke bokskampioen was het logisch dat er iemand dacht dat hij DE MAN DIE HET NIET KAN zou zijn. Jos Schoups probeerde Gunter ervan te overtuigen dat hij het wel kon, het duurde wel vijf avonden.

 

Jos Schoups had een jaar extra regie gekregen want hij was gek van PAPRIKA UIT AFRIKA. Hij overtuigde Danny en Sonja plus de hele zaal ervan dat paprika echt op de lachspieren kan werken.

 

De vermoeidheid van de Afrikaanse paprika's sloeg toe. Daarom besloot Flor Nouwen samen met de hele crew vakantie te nemen. Hij nodigde iedere vrouw uit in zijn chalet. Het beloofde een prachtige VAKANTIE OP DE HESSELBERG te worden. Jammer voor de dames dat er zoveel mansvolk op de loer lag.

 

Voor een goeie stripact ga je naar een cabaret. Wacht dachten ze bij 't Bemmelke, dat kunnen wij ook. Gunter Claessens werd aangepord om een heerlijke STRIPTEASE voor te bereiden. Zes avonden lang heeft hij Erwin, Marcel en Danny uit de kleren gekregen. De zaal lag dubbel van het lachen. Jammer dat zo vele mensen te laat waren om te reserveren.

 

Het 30 jarig bestaan van 't Bemmelke, u zult zeggen MET ALLE CHINEZEN MAAR ... geschreven, geregisseerd, gespeeld door Danny Ramaekers. Het cultuurcentrum was zes avonden uitverkocht. Men heeft genoten van de fratsen en persoonsverwisseling.

 

2009 Het 31ste seizoen begon met dansles voor de acteurs. 't Bemmelke ging de RUMBA VAN LAMOEMBA dansen. Zes avonden moesten ze het beste geven van zichzelf, en dat deden ze ook. De tot de nok gevulde zaal lag nog maar eens krom van het lachen.

 

2010 't Bemmelke is 32 jaar geworden, tijd voor een fameus stuk dit jaar. In HOTEL MISERE konden de spelers zich eens echt uitleven, dit onder regie van Gunter Claessens. Water uit de douches, een toeristisch overzicht van Zutendaal, dochter ongewenst zwanger van een binnenlandse buitenlander, wiens plastiekske gescheurd was en graag met de muis speelt. Kortom het was echt kommer en kwel.

 

2011 Marcel Penders regisseerde staatsecretaris DE NEU(C)KER & CO. Na zes avonden voor uitverkochte zalen wist iedereen hoe het er aan toe gaat bij de regering. Dankzij Debock kwam alles op zijn pootjes terecht en kwam de goedgelovige Jos als overwinnaar uit het wirwar van leugens en bedrog. Mijnheer Rik De Neu(c)ker was de oorzaak van alle ellende. Toch handig een kast met draaideur en kapstok waaraan het lijk en de andere veroveringen kon opgehangen worden.

 

2012 Onder regie van Viviane Peulen werd een stuk van Ray Cooney en John Chapman ten tonele gebracht. Alles leek oke tot het echt uit de hand liep en niets meer leek wat het was. Het was dan ook ALLES UIT...BEHALVE HET LICHT. Zes avonden werden gevuld door intriges en misverstanden, bontmantels en sportauto's werden beloofd maar niet gegeven. Als de dame in kwestie toch haar jasje had gevonden en om de schouders had, mocht ze de zaak, Bodega, Bodega en Krab, langs geen enkele deur verlaten. Dan maar alles door het venster vanop het vierde verdiep. Eindelijk kreeg toch ieder haar bontmanteltje en kreeg de zeekapitein ook zijn auto, met een boete erbovenop.

 

Waar stonden wij in november 2013? Voor de 35ste verjaardag van 't Bemmelke. Het zou iets speciaals worden, namelijk ALFA EN JULIA, geregisseerd door Gunter Claessens. Vijf zotten en vijf verpleegsters krijgen van de geniale dokter Van de Putte de opdracht om het Shakespeare drama, Romeo en Julia, te bewerken en uit te voeren. Dokter Van de Putte had zich beter in zijn eigen buik gebeten want wat daaruit voortkwam is met geen pen te beschrijven. Zeven avonden lang heeft hij van zich af gebeten om zijn patiènten hun persoonlijkheid terug te geven. Dat de zaak niet verliep zoals hij gehoopt had spreekt voor zich. Dankzij God, de Paus, Napoleon, Koning Leopold 2 en niemand, heeft het verplegend personeel, samen met de kuisvrouw, hun handen vol om alles, volgens de regels, te laten verlopen. Doe daar nog een handvol politie agenten erbij en de chaos is compleet. Tinne en Hylaire komen tenslotte als overwinnaars uit het drama van Romeo en Julia, of is het, seffes hè we hebben nog tied!!!

 

In 2014 kregen we het droevige bericht dat NONKEL GASTON dood is. We werden dan ook uitgenodigd op de koffietafel ter ere van bompa Gaston. De oudste zoon had zich voogenomen om zijn vader een waardige koffietafel te geven, inclusief ceremoniemeester. Zus had de locatie geregeld in het parochie centrum en de naaste familie, een seniele moeder, oude vrijster zus en een hippe jongere broer, samen met een tante en nog een nonkel, waren ook de poulain van bompa Gaston, beeldhouwer Karel en zijn oliedomme model, Anette, aanwezig. Terwijl de alcohol de tongen losser en losser maakte,werden de verwijten over en weer geslingerd. Een vete zou op de parking beslecht worden door beide broers, wat moeder voor geen geld, en 199 bretoense kleerkastjes, wilde missen. Marcel Penders, regisseur van dienst, heeft de erfgenamen zes avonden kunnen intomen.

 

2015 was het jaar waar een nieuw bestuur de fakkel over neemt van het oude bestuur. We danken Jean en Marcel voor hun jarenlange inzet voor 't Bemmelke. Maar ook het was ook het jaar MIJN VROUW HEET MAURICE het toneellicht zag. Frank De Plukker heeft het als makelijk niet gemakkelijk, daar is echtgenote Marion ook niet blij mee. Ook zijn maitresse Katrien is niet gelukkig met de situatie, bovendien heeft zij ook een verschikkerlijk jaloerse echtgenoot, Roger. Frank probeert alles om te voorkomen dat Katrien en Marion elkaar ontmoeten. Hiervoor krijgt hij de hulp van Maurice die als vrijwilliger van Spullenhulp toevallige bij hem langskomt. Als Maurice dan Frank zijn vrouw moet spelen, gaan de poppen wel echt aan het dansen. De oude blok en het jonge blaadje dat het appartement wensen te kopen maakt het er niet gemakkelijker op. Onze regiseur Den John kreeg het niet gemakkelijk om alles toch goed te laten verlopen. Maar wat een stralende productie was het...

 

FUNNY MONEY werd in 2016 een staaltje van een klucht vol misverstanden. Wat zou jij trouwens doen als je een koffertje vond met twee miljoen zevenhonder vijfenfijtig duizend euro? Jazeker net zoals Harry Vermeulen zou je naar Bali willen verhuizen, of nog beter opkopen. Maar als je vrouw het niet echt ziet zitten is dat niet zo eenvoudig, zeker niet als ze aan de drank begint. Dan komen nog de vrienden van het huis langs en enkele politie-inspecteurs die je komen vertellen dat je dood bent. Probeer je daar maar eens uit te praten. En als dat Mr. Boffertje zijn koffertje nog eens komt opeisen, dan vallen zeker de kaders van de muur. Gelukkig is er nog de taxichauffeur die je komt redden.

 

In de problemen komen, daar is ook de politie goed in. Wanneer de commisaris Fernand De hond met zijn maîtresse Dianne een geweldig weekendje wil plannen vraagt hij zijn bode Charel om op het commissariaat te passen en de gevangene in de gaten te houden. Charel moet ook de commisaris te woord staan om de gevangene te ondervragen. Als de gevangene ontsnapt en zijn moeder de plaats inneemt gaan de poppen aan het dansen. DE SLAPPE DER WET zit misschien in een bedelaarster of zit de zoektocht naar de hond van Leo er voor iets tussen...